X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد

یورو و دلار paypal
مشاوره و انجام پایان نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری علوم سیاسی
مشاوره و انجام پایان نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری علوم سیاسی
مشاوره و انجام پایان نامه کارشناسی ارشد رساله دکتری علوم سیاسی مشاورهو انجام پایان نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری علوم سیاسیتاريخچهرشته علوم سياسي در ايرانعلوم سياسييكي از قديمي ترين و ريشه دار ترين رشته هاي تحصيلي در اير

مشاوره و انجام پایان نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری علوم سیاسی

1394/3/20 | نسخه قابل چاپ | نویسنده : payannamehaa | اشتراک گذاری :

مشاوره و انجام پایان نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری علوم سیاسی

تاريخچه رشته علوم سياسي در ايران

علوم سياسي يكي از قديمي ترين و ريشه دار ترين رشته هاي تحصيلي در ايران است. سابقه ورود علوم سياسي به ايران به نيمه دوم سلطنت قاجاريه بر مي گردد و تاسيس اين رشته تا حد زيادي تحت تاثير نيازهاي دولتي بود. در سال های پیش از انقلاب مشروطه، برخی از رجال ایران به هزینه خود فرزندانشان را برای تحصیل علوم سیاسی و حقوق به اروپا فرستادند؛ از جمله از آن ها می توان از میرزا نصرالله خان نائینی نام برد. او به دلیل داشتن مشاغل مختلف، در دستگاه حکومتی ناصرالدین شاه به مشکلات ماموران وزارت خارجه پی برده و از این رو، بر لزوم تربیت جوانان کشور و آشنایی آنان به علوم جدید تاکید داشت و این امر را از فرزندان خود آغاز کرد. وی سه پسر خود؛ حسن، حسین و علی را برای تحصیل به خارج فرستاد. علی در اروپا مسلول شد و بدرود زندگی گفت، ولی حسن رشته حقوق را تمام کرد و حسین در مدرسه پلی تکنیک پاریس مشغول تحصیل شد. در سال ۱۲۷۷ ه.ش که میرزا نصرالله خان به وزارت امور خارجه منصوب شد، تصمیم گرفت تعدادی دیپلمات آگاه به اوضاع و احوال جهان و مطلع از وضعیت داخلی کشور تربیت کند تا شاید بدین طریق نابسامانی حاکم بر روابط خارجی ایران را از بین ببرد. بدین سبب، فرزندش حسن را که مدرسه سیاسی و نظامی مسکو را گذرانده بود و در سفارت ایران در روسیه مشغول به کار بود، به تهران خواست و او را به ریاست دفتر وزارتی خود منصوب کرد. میرزا حسن خان به محض ورود به تهران متوجه وضع نابسامان وزارت امور خارجه و شیوه اداره آن شد و دانست که کار از ریشه خراب است و تا مبنای علمی برای اعضای وزارت خارجه دست و پا نشود، هر چه بکند نقش برآب خواهد بود. بنابراین، به قصد تربیت ماموران مطلع به امور مالی و حقوق سیاسی و افزایش قابلیت های وزارت امور خارجه در برابر بیگانگان، به فکر تاسیس مدرسه ای برای تحصیل علم سیاست و تربیت کارمندان درس خوانده برای وزارت امور خارجه افتاد. بدین ترتیب می توان گفت که مدرسه علوم سیاسی برای این بود که برای وزارت امور خارجه مامورینی تربیت کند که به اندازه، از لزوم قوانین اطلاع داشته باشند تا بهتر بتوانند در مقابل خارجیان حقوق کشور خود را حفظ کنند.

میرزا حسن خان مزایا و محسنات تربیت کادر سیاسی آگاه، برای اداره کشور را برای امین السلطان صدر اعظم و مظفرالدین شاه بر شمرد و رضایت آن دو را به دست آورد. به نحوی که مظفرالدین شاه، فرمانی جهت تاسیس مدرسه علوم سیاسی را صادر کرد و سالی چهار هزار تومان، برای مخارج این مدرسه که از موسسات تابع وزارت امور خارجه محسوب می شد، از تفاوت عمل معدن فیروزه خراسان تخصیص داد. پس از صدور فرمان شاه میرزا حسن خان بلافاصله برنامه مدرسه را تنظیم کرد و با انتشار اعلامیه ای تاریخ ثبت نام و گزینش محصلان و شروع مدرسه را به اطلاع عموم رساند و پس از آن که تعداد ثبت نام کنندگان به ۱۷ نفر رسید، در روز ۱۸ آذر ماه سال ۱۲۷۸ شمسی مدرسه علوم سیاسی گشایش یافت.

روسای مدرسه علوم سیاسی

 

ریاست این مدرسه در ابتدا برعهده میرزاحسن خان مشیر الملك بود. وی در نطق افتتاحیه مدرسه اظهار داشت كه هدف مدرسه علوم سیاسی این است كه از میان خانواده های نجیب و اصیل مملكت شاگرد بپذیرد. بعد از سفر مشیرالملك به اروپا، موتمن الملك ریاست این مدرسه را برعهده گرفت. از دیگر افراد سرشناسی كه به ریاست این مدرسه منصوب شدند محمدعلی فروغی (ذكاءالملك) بود كه در آنجا به تدریس ادبیات می پرداخت و سرانجام مرحوم علی اكبر دهخدا در سال۱۲۹۹به ریاست آن منصوب شد تا اینكه مدرسه علوم سیاسی از وزارت امور خارجه جدا شد.

پذیرش در مدرسه علوم سیاسی

 

مدرسه سیاسی در تهران موقعیت ممتازی داشت و از بهترین مدرسه های پایتخت به شمار می رفت. داوطلبان این مدرسه اكثرا شاگردان دارالفنون و علمیه بودند. برای ورود به مدرسه علوم سیاسی در ابتدا، لازم بود داوطلبان دروس صرف و نحو عربی، انشاء و املاء فارسی و حساب را امتحان دهند. حداقل سن محصلان ۱۵ و حداکثر ۲۲ سال تعیین شده بود. چون در زمان تاسیس مدرسه هنوز به سبک امروزی دبیرستانی ایجاد نشده بود، مدرسه علوم سیاسی در دوره چهار ساله خود، هم کار شعبه ادبی دبیرستان را انجام می داد و هم نقش مدرسه عالی را به عهده داشت. از آنجا که داوطلبان ورود به مدرسه علوم سیاسی زمینه اطلاعاتی لازم برای آموزش عالی را نداشتند و لازم بود مدرسه آنان رابرای مرحله عالی آماده کند و دوره چهار ساله برای این کار کفاف نمی داد و حداکثر داوطلبان حتی معلومات مقدماتی برای موفقیت در آموزش دوره عالی را نداشتند، پس از چند سال از استقرار مشروطیت، وزارت امور خارجه از شرایط ورود داوطلبان به مدرسه کاست و بر سنوات تحصیلی یک سال افزود و بدین ترتیب، مدت تحصیل در مدرسه علوم سیاسی پنج سال شد. محصلان در دوره اول دروس مقدماتی دبیرستانی را آموختند و پس از کسب مدرک قبولی، می توانستد ادامه تحصیل دهند و در دوره دوم دروس علوم سیاسی را بیاموزند. مدتی مدرسه به همین کیفیت شاگرد بیرون می داد. بعد از آن که برنامه مدارس ابتدائی و متوسطه مرتب شد، دیگر مدرسه پنج کلاس معنی نداشت. این بود که حتما می بایست مدرسه سیاسی از دو کلاس اول و دوم صرف نظر کرده و کار خود را منحصر به تدریس قسمت عالی بنماید.

شاگردان مدرسه علوم سیاسی

 

این مدرسه كه كار خود را با ۱۷ شاگرد آغاز كرد، دانش آموختگان مشهوری را تحویل جامعه داد كه میرزا عبدالله خان مستوفی، صادق خان، داوود خان میرزا علی اكبر دهخدا، سیف الله خان، میرزا محمدعلی خان و از آن جمله بودند در كل در دوره فعالیت مستقل این مدرسه، ۲۱۰ نفر فارغ التحصیل شدند.

عبدالله مستوفی كه اولین فارغ التحصیل مدرسه سیاسی بود، جامعه ای برپا ساخت به نام كلوپ جامعه و دعوتنامه ای نیز برای برپایی این جامعه امضا كرد كه در سالن مدرسه علوم سیاسی تشكیل می شد.

فارغ‌التحصیلان این مدرسه با پیشنهاد وزیر خارجه و تصویب شاه به سمت وابسته، به سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌های ایران در خارج می‌رفتند یا در وزارت امور خارجه مشغول خدمت می‌شدند، بسیاری از فارغ‌التحصیلان این مدرسه بعد‌ها شاغل مقام‌های مهم سیاسی شدند.

 همانگونه که از شرایط ورود به وزارت خارجه در دوران قاجار مشخص است، وزارت امور خارجه از‌‌ همان ابتدا، یکی از وزارتخانه‌های بسیار مهم و حساس بوده است و شرایط ورود افراد به آن نیز از حساسیت و وسواس زیادی برخوردار بوده است. از منظری دیگر، در دوره قاجاریه، نظام آموزشی سراسری و یکسان برای آحاد مردم در ایران وجود نداشته است، لذا افراد وابسته به نظام حاکم امکان تحصیل در مدارس معدود و یا نزد معلم‌های خصوصی را داشته‌اند. بنابراین، ورود شاگرد به مدرسه علوم سیاسی هم عمدتا محدود به اعضای خانواده‌های متمول می‌شده است.

 نظر به اینکه وظایف وزارت امور خارجه و عملکرد مجریان آن ارتباط مستقیم با منافع و امنیت ملی کشور دارد، حتی در دوره قاجاریه نیز نسبت به سوابق و صلاحیت خانوادگی و اخلاقی افراد نیز حساسیت‌هایی وجود داشته است. این امر مهم نشانگر آن است که اشغال پست‌های حساس و کلیدی، در هر حکومتی با گرایش‌های مختلف، نیاز به دقت و وسواس زیاد و متناسب دارد. حتی صلاحیت علمی افراد با هر میزان از تحصیلات، با آزمون ورودی، ویژه وزارت امور خارجه سنجیده می‌شده است و قبل از ورود، همواره دوره‌های جدید آموزشی تعریف و اجرا می‌شده است.

مدرسه سیاسی و مشروطیت

 

بسیاری از اهل مدرسه سیاسی، از اداره کنندگان، معلمان و دانش آموختگان مدرسه سیاسی نقش فعال در جنبش مشروطیت داشتند. از جمله می‌توان به میرزاحسن خان مشیرالدوله (پیرنیا) و برادرش میرزا حسین خان مؤتمن الملک (پیرنیا)اشاره کرد که در تنظیم فرمان مشروطیت و قوانین آن نقش داشتند. همچنین میرزا محمدخان صدیق حضرت از معلمان مدرسه و محقق الدوله در کمیسیون تدوین متمم قانون اساسی فعالیت داشتند. محمد علی فروغی، محمد صدیق حضرت محقق الدوله و دکتر سید ولی اللهخان نصر به نمایندگی مجلس انتخاب می‌شوند.

مدرسه حقوق

 

پس از تأسیس مدرسه سیاسی فکر تأسیس مدرسه حقوق نیز مد نظرقرار گرفت و تلاش‌هائی نیز در این خصوص به عمل آمد اما به نتیجه نرسید. در سال۱۲۹۸ هجری شمسی نصرت الدوله فیروز وزیر عدلیه دوران صدراعظمی وثوق الدوله برای تشکیل مدرسه حقوق اقدام کرد. او مسیو پرنی مستشار عدلیه را همراه هیأت ایرانی عازم برایشرکت در کنفرانس صلح ورسای به پاریس فرستاد و به او دستور داد با چند استاد کهصلاحیت تدریس درس‌های حقوق را داشته باشند قرار داد منعقد کند. به دنبال آن مدرسه حقوق در ۱۲۹۹ با ‌چهار معلم فرانسوی در چارچوب وزارت عدلیه آغاز به کار کرد.

ریاست مدرسه بر عهده پرنی گذاشته شد جواد عامری به معاونت مدرسه حقوق منصوب شد. این مدرسه برخلاف مدرسه سیاسی بودجه مستقل نداشت و از محل بودجه وزارت عدلیه اداره می‌شد.

داوطلبان ورود به مدرسه حقوق باید تصدیق دوره اول متوسطه را می‌داشتند. فارغ التحصیلان مدرسه سیاسی و دارالفنون در زمره کسانی بودند که می‌توانستند وارد مدرسه حقوق شوند. تسلط به زبان فرانسه نیز از شرط‌هایورود به مدرسه حقوق بود. کسانی که تصئیق متوسطه نداشتند باید در امتحان ورودی شرکتمی‌کردند. تحصیل در مدرسه نیز خود به دو دوره تقسیم می‌شد. شاگران دوره اول درجه باشلیه دریافت می‌کردند و فارغ التحصیلان دوره دوم لیسانسیه می‌شدند. شرط ورود بهدوره اخیر گذراندن دوره اول بود.

دروس مدرسه حقوق عبات بودند از اصول محاکمات، حقوق ایران، حقوق جزا، حقوق بین‌الملل، تاریخ دیپلماسی، اقتصاد.

در مدت حدود هفت سالی که مدرسه حقوق به طور مستقل فعالیت داشت هشتاد و دو نفر فارغ التحصیل در پنج دوره داشت. از جمله آنان می‌توان به احمد متین دفتری، محمد سجادی، عباسقلی گلشائیان، نصرالله انتظام،مشرف نفیسی، محمد سروی، محمود هدایت، علی اکبر دفتری، سعید نفیسی، محمد مجلسی و حسین مهیمن اشاره کرد.

در اسفند ۱۳۰۵ مدرسه حقوق از وزارت عدلیه منتزع شد و به وزارت معارف ملحق گشت .

مدرسه تجارت

 

مدرسه تجارت را نیز در اواخر ۱۳۰۴ داور وزیر وقت فوائد عامه بوجود آورد. هدف از تأسیس مدرسه تجارتتربین یک عده تاجر با خبر از اوضاع اقتصادی دنیا بود. بودجه آن نیزمانند مدرسه حقوق از وزارت خانه متبوع یعنی وزارت فواید عامه تأمین می‌شد.

رؤسای مدرسه عبارت بودند از احمد شبان(ممتاز الاطباء) و محمود افشار.

استادان مدرسه علاوه بر افراد نام برده در بالا عبات بودند از سعید نفیسی، مهندس همایون، سعید العلماء و باختر

بنا به تصویب وزارت معارف در سال ۱۳۰۶ارزش مدرسه تجارت معادل دوره دوم متوسطه شناخته شد. بر اساس برنامه مصوب وزارت معارف، مدرسه دارای دو اتاق )کلاس) بود.

محل مدرسه تجارت در سال ۱۳۰۶ مدرسه ادب در نزدیکی بازار بود .

در اواخر سال ۱۳۰۷ مدرسه تجارت تحتنظارت وزارت معرف قرار گرفت. در سال ۱۳۰۹ این مدرسه در مدرسه حقوق و علوم سیاسیادغام شد.

 مدرسه حقوق و سیاسی و اقتصاد

 

در ۱۳۰۶ دو مدرسه سیاسی و حقوق در هم ادغام شدند و مدرسه حقوق و سیاسی را تشکیل دادند. مدرسه تجارت نیز در ۱۳۰۶ از وزارت فوائد عامه جدا شد و زیرنظر وزارت معارف قرار گرفت ودر ۱۳۰۹ در مدرسه حقوق و سیاسی و ادغام شد و مدرسه حقوق و سیاسی و اقتصاد شکل گرفت.

ریاست آن را نیز علی اکبر دهخدا برعهده داشت. معاونت آن را حسین نجم، از اعضای وزارت امور خارجه بر عهده اشت.

شرط ورود به این مدسه داشتن تصدیق کامل متوسطه شعبه ادبی یا تصدیق متوسطه کامل دارالمعلمین بود. اگر تعداد به بیست نفر نمی‌رسید دارندگان تصدیق علمی نیز حق ورود می‌داشتند.

به موجب اساسنامه مصوب ۱۳۰۶ شورای عالی معارف دور ه مدرسه سه سال بود. در این زمان مدرسه دو شعبه علوم قضائی و علوم اداری داشت. دوسال اول مشترک بود. سال سوم جنبه اختصاصی داشت.

درس‌های مدرسه حقوق و سیاسی عبارت بودند از فقه و اصول، حقوق مدنی، اصول محاکمات حقوقی، حقوق اساسی عمومی، حقوق اساسی ایران، بین‌الملل خصوصی، ثبت اسناد و املاک، سجل احوال و احصائیه، مالیه، حقوق تجارت، قوانین استخدامی، حقوق بین‌الملل، اصول تشکیلات معارفی ایران و ممالکمعظمه، تاریخ سیاسی، تشکیلات اداری ایران، علم ثروت (اقتصاد)، اقتصاد روستائی، سیاست خارجی و منطق.

هر محصل پس از گذراندن امتحانات نهائی کتبی و شفاهی لیسانس دریافت می‌کرد. در خرداد ماه ۱۳۰۷ نخستین فارغ التحصیلان مدرسه حقوق و سیاسی عبارت بودند از عبدالحسین سرداری، حسین تقوی، عباس شعری، مهدی تقوی، یوسف شکرائی، محمد ولی سیاسی منتظم،مرتضی آزموده، عباس محتشم نوری، محمد رضا نیک آیین، محمد فرخ نیا، ابوالحسن عمیدینوری، شیخ ابراهیم برهان آزاد، فتح الله انتظامی، ابولقاسم احمدی، محمد تقی مصطفی کاشانی،مرتضی همایونی، حسین شیرازی، باقر صور اسرافیل، عزیزالله ملک اسماعیلی، محمودسرشار، سید رضا صدری اصفهانی و جلال حکمی.

آخرین فارغ التحصیلان مدرسه حقوق و سیاسی و اقتصاد در سال تحصیلی ۱۳۱۲-۱۳۱۳ عبارت بودند از: حسین فرهودی، خلیل وافی، احمدهوده، سید محمد آل محمد، حسین شجره، سید احمد ظهیر، عبدالحسین معتمد، حسین شهیدی،ابولقاسم افضل پور، جعفر جهان، جلال داودی، غلامعلی اعتماد مقدم، هاشم شجاع نیا،حسن افتخار هشترودی، فضل الله دولتشاهی، محمد حسین طاهری تقوی، یعقوب فرزان، فتاحیحیران، امیر خسروی، عرفانی، مقومی، نظرینان، زمردیان و جواهری ساعتچی.

تا سال پایان سال تحصیلی ۱۳۱۲- ۱۳۱۳جمعاً ۱۳۴ نفر شامل ۱۰۷ نفر در رشته حقوق،۲۰ نفر در شته سیاسی و اداری و ۷ نفر در رشته تجارت از مدرش ه حقوق و سیاسی واقتصاد فارغ التحصیل شدند.

محل مدرسه حقوق و سیاسی همان محل مدرسه سیاسی در کوچه اتابک بود.

با ادغام مدرسه تجارت در مدرسه حقوق و سیاسی در ایننهاد آموزش عالی رشته‌های قضائی، دیپلماسی (سیاسی)، تجاری و اداری و اقتصادی تدریس می‌شد که سرانجام در سه قالب کلی رشته‌های قضائی، سیاسی و اقتصادی قرار گرفت. نهادجدید نیز چهار سال بعد با نام دانشکده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی در چارچوب دانشگاه تهران قرار گرفت.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و فروپاشی ساختار قدرت در کشور و بویژه وزارت خارجه، پست‌های سیاسی و کنسولی به سرعت به دلائل مختلف خالی و پرورش دیپلمات‌های جدید، متخصص و متعهد به آرمان‌های انقلاب اسلامی بیشترین دغدغه وزیر خارجه وقت جناب آقای دکتر ولایتی شده بود. به همین منظور در سال ۱۳۶۱ دانشکده وزارت امور خارجه تأسیس شد، علیرغم آنکه مدرسه علوم سیاسی سال‌ها قبل از انقلاب تعطیل شده بود اما با توجه به اهداف مشترک، دانشکده وزارت خارجه را می‌توان دنباله‌‌ همان مدرسه علوم سیاسی دانست، با این تفاوت عمده که پذیرش در دانشکده در سطح ملی، از طریق روزنامه‌های کثیرالانتشار، و فراخوان سراسری، جهت شرکت در آزمون مربوطه انجام شد تا مردمی بودن انقلاب و حفظ دستاوردهای آن، در این حوزه نیز تحقق یابد. بدین ترتیب، تربیت دیپلمات‌های جدید بر اساس آموزه‌ها و تعلیمات متناسب با انقلاب اسلامی، آغاز شد.

گرايش ها و زيرشاخه ها ي علوم سياسي

در حال حاضر رشته علوم سياسي در ايران در مقطع ارشد و دكترا داراي ۵گرايش اصلي مي باشد كه عبارتند از:

علوم سياسي

روابط بين الملل

مطالعات منطقه اي

انديشه سياسي در اسلام

ديپلماسي و سازمان هاي بين الملي

برخي از اين گرایش ها داراي زير شاخه هاي خاص خود هستند.

 علوم سياسي داراي ۳ زير شاخه است كه عبارتند از:

جامعه شناسي سياسي

انديشه سياسي

مسايل ايران

 مطالعات منطقه اي هم داراي زيرشاخه هاي خود است كه برخي از آن ها عبارتند از:

مطالعات اروپا

مطالعات آمريكاي شمالي

مطالعات خاورميانه

مطالعات آسياي مركزي و قفقاز

مطالعات آسياي شرقي

مطالعات آمريكاي لاتين

مطالعات آفريقا

گفتني است تمام دانشكده هاي علوم سياسي دانشگاه هاي سراسر كشور همه اين گرايش ها و زير شاخه ها را پوشش نمي دهند و در برخي دانشكده ها اين زير شاخه ها از هم تفكيك نشده اند.

در نهایت به شرح خدمات اساتید علوم سیاسی گروه بازاریابی و تحقیقاتی طلوع می پردازیم:

مشاوره و نگارش پروپوزال کلیه ‌ی گرایش های رشته علوم سياسي

مشاوره و نگارش رساله دکتری، پایان‌ نامه کارشناسی ارشد کلیه زمینه های رشته علوم سياسي

مشاوره رایگان برای نگارش مقالات ISI، مقالات علمی پژوهشی و مقالات علمی ترویجی یا مروری

استخراج مقالات ISI، مقالات علمی پژوهشی و مقالات علمی ترویجی یا مروری از داخل پایان‌نامه

نگارش مقالات ISI، مقالات علمی پژوهشی و مقالات علمی ترویجی یا مروری مجزا در راستای پایان‌نامه

ترجمه انگلیسی به فارسی و فارسی به انگلیسی مقالات ISI

پذیرش و چاپ مقالات در مجلات داخلی از جمله علمی پژوهشی، علمی ترویجی، علمی تخصصی و

پذیرش و چاپ مقالات در ژورنال‌های ISI معتبر به شکل رایگان و پولی (این مجلات بلک لیست وزارت علوم نیستند و دارای IF هستند)

نتیجه‌گیری و پیشنهادات جامع و گیرا در راستای نتایج و یافته‌های مستخرج از پرسشنامه

مشاوره و راهنمایی در زمینه رفع نقص, تصحیح و تکمیل پایان نامه‌ های نیمه تمام


شماره تماس : 66127141-021








موضوعات مرتبط با این مطلب :
نام :
ايميل:
سايت:
کد تایید:
ارسال نظر به صورت خصوصي به مدیر سایت

ساخت وبلاگ